Wojciu/ Wrzesień 10, 2016/ Artukuły/ 0 comments

3-swinki-3-modele-przedsiebiorczosci1Według Tory zarabianie pieniędzy jest potencjalnie czymś dobrym. W niektórych przypadkach wzbogacanie się może stać się aktem pobożności. Bycie bogatym w Torze oznacza sukces . Zamożność była w Torze postrzegana, jako wyraz zaufania Boga do jednostki, że obdarzył ją błogosławieństwem.

Duchowy sukces i osiągnięcia finansowe nie tylko są ze sobą zgodne, lecz wręcz uzupełniają się i łączą w jedność.

Przedstawię teraz 3 Modele Przedsiębiorczości:

  1. Klasyczny Model Przedsiębiorczości podejmuje ryzyko, aby spopularyzować nowy pomysł i sprawić, by odniósł sukces.  Głównym celem jest stworzenie produktu firmy, który będzie zarabiał pieniądze.

Tego typu przedsiębiorca nie przystępuję do pracy z myślą o tym, ile dobrego będzie mógł zrobić dzięki pieniądzom , które zarobi. Pomaganie innym lub sprawianie, by świat był lepszym miejscem, nie zalicza się do jego celów.

Ten typ modelu biznesu ceni biznes, jako sposób zarabiania pieniędzy. Wymaga to nastawienia na wygrywanie i podejście wszystko albo nic, przez co duchowość i robienie interesów nie mogą być ze sobą spójne.

  1. Społeczny Model Przedsiębiorczości podejmuje wiele korporacji, które deklarują posiadanie społecznych celów i angażują się w działalność charytatywną, jako część swojej misji, jednak ten typ modelu zakłada rozpoczęcie działalności z założeniem, że ma on zmieniać świat na lepsze, a przy okazji może przynieść jakąś korzyść, dochód.

Nie należy przekształcać swojej firmy w instytucję charytatywną, ponieważ może ona wprawdzie pomóc, co niektórym osobom, zmienić ich życie, jednak dochodowość firmy najprawdopodobniej na tym utraci.

Miej przejrzyste CELE, skupiaj się osobno na każdej rzeczy, którą chcesz osiągnąć. Nie łap kilka srok za jeden ogon, bo najprawdopodobniej nie złapiesz żadnej!

  1. Duchowy Model Przedsiębiorczości to typ modelu, w którym nie należy biznesu mylić z instytucją dobroczynna. Jednocześnie zarabianie pieniędzy nie musi zupełnie być oddzielne od życia duchowego – wręcz przeciwnie, może i powinno być nierozłączne.

Tego typu przedsiębiorca różni się od społecznego jeśli chodzi o firmę, jak i np. fundację. Społeczny kieruje się na zarabianiu pieniędzy poprzez robienie czegoś dobrego dla społeczeństwa, natomiast duchowy na zarabianiu pieniędzy w sposób legalny i etyczny.

Duchowy przedsiębiorca wykorzystuje zarobione pieniądze, by zmieniać świat. Duchowy nigdy nie rezygnuje z żadnej etycznej i legalnej okazji do robienia pieniędzy. Postrzegają biznes, jako środek do celu, a nie jako cel sam w sobie. Duchowi chcą wykorzystywać zarobione przez siebie pieniądze, by zmieniać świat, który uważają za zgodny z Bożymi zamierzeniami.

Istnieje jeszcze jedna bardzo ważna różnica duchowego przedsiębiorcy od klasycznego – duchowy przeznacza pieniądze na cele dobroczynne, niektórzy religijni ludzie oddają nawet 10% swoich dochodów.

Duchowi postrzegają całe swoje dążenie do zarabiania pieniędzy poprzez pryzmat wyższego celu, któremu pieniądze mają w ostatecznym rozrachunku posłużyć. Nie oznacza to, że duchowy przedsiębiorca nie będzie odczuwał prawdziwej pasji do branży, którą się zajmuje.

Tego typu przedsiębiorcy uznają, że Bóg daje pieniądze i prosi nas tylko o to, byśmy rozstali się z dziesiątą częścią i oddali ja na cel dobroczynny. Pozostałe dziewięć części możemy wydać, jak nam się tylko podoba.

            Innych ciekawych informacji możecie się dowiedzieć z książki pod tytułem „Żydowska mądrość w biznesie. Jak odnieść prawdziwy sukces” – Levi Brackman Sam Jaffa.

         Zadaj sobie teraz pytanie, jakim typem przedsiębiorcy Ty jesteś, do jakiego dążysz? A może już osiągnąłeś swój typ co?

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>
*
*